Home

De pijn uitgelegd in 4 pijlers als basisconcept voor de therapie

 

Overbelastingen of disfuncties worden door bepaalde zenuwen geregistreerd en naar het ruggenmerg gevoerd.  

Pijler 1. Schade-prikkels uit het bewegingsstelsel worden geregistreerd door zenuwen uit het "somatisch zenuwstelsel"

Pijler 2. Schade-prikkels uit het orgaanstelsel worden geregistreerd door zenuwen uit het "autonome zenuwstelsel". 

Pijler 3. Alle prikkels van pijler 1 en 2 worden in het ruggenmerg samengevoegd en door opstijgende zenuwbanen naar bepaalde hersencentra gevoerd. Ruggenmerg en hersenen vormen samen het "centrale zenuwstelsel".

 Pijler 4. Midden in de hersenen ligt een gebied (limbisch systeem) waarin de binnenkomende prikkels "getoetst" worden aan   emoties, stressfactoren, leerprocessen, omgevingsfactoren enz...Al die factoren kunnen de prikkeloverdracht versterken of afdempen.  

 

 

De communicatie tussen de zenuwen uit de vier pijlers gebeurt door chemische stoffen of "neurotransmitters".
Bepaalde neurotransmitters werken heel stimulerend, terwijl anderen heel dempend werken.
Bovendien kan dat alles nog beïnvloed worden door hormonen uit de bloedsomloop die ook weer de signalen kunnen versterken of dempen.

Het eindresultaat hangt dus af van het totaal aanwezige stimulerende of dempende neurotransmittors en hormonen in het centrale zenuwstelsel. Het is dus niet zozeer de aard van de schade in pijler 1 en 2, dan wel de algemene staat van het zenuwstelsel die de intensiteit en de duur van de pijn bepalen.